سروه

خدایا:اگر تو درد عاشقی را می کشیدی

 تو هم زهر جدایی را به تلخی میچشیدی

 اگر چون من به مرگ آرزو ها میرسیدی

 پشیمان میشدی از اینکه عشق را آفریدی

خیانت تنها این نیست که شب را با دیگری بگذرانی ، خیانت می تواند دروغ دوست داشتن باشد ، خیانت تنها این نیست که دستت را در خفا در دست دیگری بگذاری ، خیانت می تواند جاری کردن اشک بر دیدگان معصومی باشد

نمی بخشمت به خاطر تمام خنده هایی که از صورتم گرفتی ،
به خاطر تمام غم هایی که بر صورتم نشاندی ،
نمی بخشمت به خاطر دلی که برایم شکستی ،
به خاطر احساسی که برایم پر پر کردی ،
نمی بخشمت به خاطر زخمی که با خیانت بر وجودم  تا ابد نشاندی

دیگه تمومه عشق من و تو

 دوست ندارم نمیخوام تو رو

دیگه تمومه عشق من و تو

خسته شدم من نمیخوام برو

عاشقت بودم تنهام گذاشتی

نفرینم نکن تو اینو خواستی

فرقی نداره عشق تو واسم

تو دیگه مردی دورشدی ازم

بهتره با هم نباشیم بی وفایی تموم شه

من میخوام مثل تو باشم دلم نامهربون شه

برو..... دیگه دست ازسر من بردار

برو.....شدم از هر چی عشق بیزار

برو.......................

به چه میخندی تو؟

به مفهوم غم أنگیز جدایی، به چه چیز؟

به شکست دل من یابه پیروزی خویش؟

به نگاهم که چه مستانه توراباورکرد؟

یابه أفسونگری چشمانت که مراسوخت وخاکسترکرد

به چه میخندی تو؟

به دل ساده ی من میخندی که دگرتابه أبدنیزبه فکرخود نیست؟

خنده دارأست بخند

نفرين به عشق و عاشقي 

               نفرين به بخت و سرنوشت 
  
  به اون نگاه كه عشقتو، تو سرنوشتِ من نوشت! 

نفرين به من... نفرين به تو... نفرين به عشقِ من و تو!

      به ساده بودنه منو... به اون دلِ سياهِ تو!

بجا چشمام قلبم اما پیش توست تا همیشه

فاصله بین منو تو تا كجا دنباله داره؟

قسمت این بود كه جدا بمونیم از هم تا همیشه

روز موعود مطمئن باش كه زیادم دور نیست

من كنار تو تو مال من تا همیشه

نمی دونم كه چرا و با كی هستی........؟

نمی خوامم كه بدونم........

با تو من خونه ای ساختم توی قلبم تا همیشه

مگه تو نخواستی بال من و تو بمونه پا برجا

من كه ماندم ولی از تو خبری پیدا نمی شه

یك روزی یك وقت یجایی چشمم میوفته تو چشمات

اما این همون خیاله كه به من هست تا همیشه

نمی خوام كه نا امیدی بشینه تو قلب خست

چی دیدی خدارو شاید بشی مال من همیشه.

من قلب چاقو  خورده ام هم زنده ام هم مرده ام با بودنت گل کرده ام بارفتنت پژمرده ام

.

     تنهام خیالت پیشمه زخمه دل درویشمه هر جابسوزم خاطرت خاکستر آتیشمه

نه از فائق نه قایق مینویسم
نه از دشت شقایق مینویسم
به یاد لحظه های با تو بودن
به یاد آن دقایق مینویسم

نیستش

نمیدونم كجاست ... چه میكنه ... ولى میدونم كه ندارمش !

هیچوقت نخواستم كه تورو با چشمات به یاد بیارم ؛

نمیخواستم كه تورو تو گم‌ترین آرزوهام ببینم ؛

نمیخواستم كه بى‌تو به دیوارها بگم ، هنوزم دوستت دارم ...

آخه تو هول‌وهواى پریشونیا ، تو رو نداشتم !

تو گیرودار اى بابا دل تو هیچ ، حال اون خوش ؛ اى بى‌مروت !

دیگه دلى میمونه كه جور دل كبوتر بتپه ، كه با شما از جون زندگیش بگه ؟!

بگه كه هنوز زنده‌است ...

اگه صدا ، صداى منه ؛ نفس ، اگه نفس تو

بذار كه اون خوش‌غیرتاش بدونن كه دل ، دِله‌ و این دیگه دل نیست !

دیگه دل نمیشه !

نه دیگه این واسه ما دل نمیشه ...

آتشی بودم لیکن خاکستر شدم

                           باغ جانم از مهر تو گنجینه بود

این زمستان جدایی آمد و پرپر شدم

                           گر چه کردم ذوق از آشنایی های تو

                            انتقام از من کشید آخر جدایی های تو